🧩 Kazanie Na 5 Niedzielę Zwykłą Rok A

Niedziela, 30 czerwca 2019 roku, XIII tydzień zwykły, Rok C, I . CZYTANIA . Zdanie, które rozpoczyna dzisiejszą Ewangelię, jest niezwykle istotne dla zrozumienia całej Ewangelii według św. Łukasza: Gdy dopełnił się czas Jego wzięcia z tego świata, postanowił udać się do Jerozolimy (Łk 9, 51). Moje przemyślenia na temat niedzielnych czytań w Kościele Katolickim. Fr. Matthew Kauth homily: http://www.stacharlotte.com/library/father-kauth-homilies/21s ROK C (2018-2019) Niedziela Chrystusa Króla Wszechświata - Rok C JEGO ŁASKA TRWA NA WIEKI. Więcej. Niedziela Zmartwychwstania - Rok C. CHRYSTUS To jest to błogosławione ubóstwo człowieka, które jest zdolne otworzyć się na bogactwo królestwa Bożego. Bez Komunii św. stajemy się jak ten krzak na jałowym stepie. Kazania-homilie: VI niedziela zwykła, Rok. o. Paweł Drobot CSsR (17 lutego 2019 roku, Rok C, I) o. Tomas Mular CSsR (13 lutego 2022 roku, Rok C, II) Nie przegap tej szansy na głębsze zrozumienie, co to znaczy być zdanym całkowicie na Boga, i jak taka postawa może odmienić Twoje życie. Zapraszam na rozważanie na rozważanie na 19 Niedzielę Zwykłą rok A. 19 Niedziela Zwykła rok A Szklanka Dobrej Rozmowy Ks. Marek Studenski. 19. NIEDZIELA ZWYKŁA (rok A) Trzy kroki ku homilii, ks. Marek Gilski. Trzy kroki ku homilii, ks. Marek Gilski. Godność ważniejsza od strachu, ks. Janusz Mastalski. Każdy z nas wezwany jest do walki o swoją godność mimo lęków egzystencjalnych, obaw o przyszłość. Zapraszam dziś podzielę się z Tobą historiami, które wpłyną na Twoje myśli i wzbudzą refleksję nad własnym życiem. Zapraszam na rozważanie na rozważanie na 11 niedzielę zwykłą rok A. 11 niedziela zwykła rok A Szklanka Dobrej Rozmowy Ks. Marek Studenski. 10. NIEDZIELA ZWYKŁA (rok B) Trzy kroki ku homilii, ks. Marek Gilski. Odnaleźć drugiego człowieka, ks. Janusz Mastalski. W dzisiejszej Ewangelii słyszymy słowa, na które nie można pozostać obojętnym: „kto pełni wolę Bożą, ten Mi jest bratem, siostrą i matką” (Mk 3). Jest to jednocześnie wyrzut sumienia i program życia. 27. NIEDZIELA ZWYKŁA (rok A) Trzy kroki ku homilii, ks. Marek Gilski. Gdy brat twój zgrzeszy przeciw tobie, idź i upomnij go w cztery oczy. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swego brata (Mt 18, 15). więcej. Tr zy kroki ku homilii, ks. Marek Gilski. Pieśń o winnicy jest jednym z najpiękniejszych tekstów proroka Izajasza, a nawet uważana udhdDq. Kazanie CNN o. Adama Szustaka OP na niedzielę 9 lutego 2020 r. – 5. Niedzielę Zwykłą (Rok A) – CNN [#167] Duchowość jajecznicy. Zobacz też: ⇒ Tekst modlitwy św. Matki Teresy, którą cytuje w rozważaniu o. Adam ⇒ Franciszkańskie rozważanie “Daję Słowo” na niedzielę 9 lutego 2020 Źródło / czytania Liturgii Słowa —> Langusta na Palmie: CNN [#167] Duchowość jajecznicy 🌿 «Dziel swój chleb z głodnym, do domu wprowadź biednych tułaczy, nagiego, którego ujrzysz, przyodziej i nie odwracaj… Opublikowany przez Langusta na palmie Sobota, 8 lutego 2020 Langusta na Palmie – aby wesprzeć kliknij tu → Langusta na Palmie w social media: Facebook —> Twitter —> Instagram —> Więcej nagrań o. Adama Szustaka znajdziesz na —> Marco Benefial Przemienienie Powrót do Niedziele zwykłe, Niedziele zwykłe 2-7, Powrót do Linki 5 NZ rok A: Ewangelia: Mt 5, 13 – 16; Słowo Boże Zadanie uczniów 13 Wy jesteście solą dla ziemi. Lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją posolić? Na nic się już nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na Nie zapala się też światła i nie stawia pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciło wszystkim, którzy są w domu6 Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie. Refleksja Jan Twardowski Zdjęcie z krzyża Rozmaite zdjęcia z krzyża bywająNa przykład: zdjęcie z krzyża samotnościKtoś cię nagle odnajdzie, ugości,mówi na ty, jak w Kanie zatańczy,doda miodu, ujmie szarańczy Albo:zdjęcie z krzyża chorobyWstajesz z łoża jak Dawid młody – i już jesteś do procy gotowy,gotów guza nabić GoliatowiAle są takie krzyże ogromne,gdy kochając – za innych się kona – To z nich spada się, jak grona wyborne –w Matki Boskiej otwarte ramiona „nie przyszedłem pana nawracać”, Warszawa 1986, str. 34 Gustave Doré Kazanie na Górze Roman Indrzejczyk ,,…aby widzieli wasze dobre uczynki…” Tak różni są ludzie –Zwykli, niezwyczajni,Kłótliwi, zawistni,Przemądrzali wielce, Albo wciąż mają serce –Szukają głupio wierzą, Czasem są czasamiChcą, żyć pięknie, znów będą grzeszyć(braknie wytrwałości) – Dobre chęci też możnaCzymś bardzo zadziwić,Porwać na niebiosa,Albo w piekło strącić. Pokochaj swą powiedział Chrystus –Nawet marnotrawnyDo dobra chce wrócić. «I niech tak zostanie», Warszawa 2005, str. 16 Roman Indrzejczyk ,,tak niech świeci wasze światłoprzed ludźmi…” Przeraża cię życie,Widzisz zło, przewrotność…Ty pozostań sobąChoćby sam na świecie. Nie bój się być dobrym,Szlachetnym człowiekiem –Nawet gdy dokołaSamo zło się toczy. «I niech tak zostanie», Warszawa 2005, str. 17 Jan Twardowski Prośba Sam nic nie czyniłem dobrego ani mniej ani więcejto tylko anioł rozdawałczasami przez moje ręcekochać też nie umiałemwiernie ani niewierniektoś inny lepszykochał przeze mniedogmatów nie rozumiałemrano w południe w nocy ufam że wytłumaczyszkiedy mi zamkniesz oczy “Posłaniec nadziei”, Warszawa – Rzeszów 2005, str. 112 Do góry Powrót do Niedziele zwykłe Powrót do Linki 5 NZ rok B: Ewangelia: Mk 1, 29 – 39; Słowo Boże Gustave Doré Uzdrowienie obłąkanego W domu Piotra 29 Zaraz po wyjściu z synagogi przyszedł z Jakubem i Janem do domu Szymona i Teściowa zaś Szymona leżała w gorączce. Zaraz powiedzieli Mu o On podszedł do niej i podniósł ją ująwszy za rękę, gorączka ją opuściła. A ona im usługiwała Liczne uzdrowienia 32 Z nastaniem wieczora, gdy słońce zaszło, przynosili do Niego wszystkich chorych i opętanych;33 i całe miasto było zebrane u Uzdrowił wielu dotkniętych rozmaitymi chorobami i wiele złych duchów wyrzucił, lecz nie pozwalał złym duchom mówić, ponieważ wiedziały, kim On jest. W okolicy Kafarnaum 35 Nad ranem, gdy jeszcze było ciemno, wstał, wyszedł i udał się na miejsce pustynne, i tam się Pospieszył za Nim Szymon z towarzyszami,37 a gdy Go znaleźli, powiedzieli Mu: «Wszyscy Cię szukają».38 Lecz On rzekł do nich: «Pójdźmy gdzie indziej, do sąsiednich miejscowości, abym i tam mógł nauczać, bo na to wyszedłem».39 I chodził po całej Galilei, nauczając w ich synagogach. Refleksja Jan Twardowski Nocą klękasz… Nocą klękasz i znaleźć chcesz Bogapotem w oczach strach nosisz i łzy –na dalekich, rozstajnych gdzieś drogach –ktoś się zbłąkał i płacze jak ty. Pachnie we wsi kwitnącym jaśminem –złote zboże wśród pola się śni –kto cię zbudził, kim jesteś, gdzie płynieszw nieskończoność wieczorów i dni. Nikt nie szuka cię dłońmi dobrymi,nikt nie mówi czy dobrze czy źle,tylko ziemia z grobami starymio twej ciszy słyszała i wie. Źródło: ??? Jan Zieliński Przecieranie oczu Jak dobrze Panieże nie założyłeś plomby na wiaręnie powiedziałeś – tak jest i koniecale pozwalasz na nowo odkrywaćto co już dawno odkrytepozwalasz ślepemu być Krzysztofem Kolumbemcieszysz się Twoją inną radościąkiedy nasze oczywidzą do tyłu i przed siebiezupełnie inaczej jak dobrze że stoisz przy nas zawsze tak samozaskakujeszSwoim zmęczeniem przy studnigdy zaschło w gardlemuchy przeszkadzały w drzemaniupo nodze spacerowała mrówkaTwój bok pokazujeże cierpienie naprawdę jest krwawei niszczy jak płomieńa z tłoczni gdzie zmiażdżono winne gronopłynie prawdziwa krew powtarzasz w nas ciągłe zdziwieniekobiet przed pustym grobemuczniów przy stole w EmausTomasza z ukrytym wstydliwie palcem i prowadzisz do zielonych świątgdzie razem z Piotrem zatańczymy jak dziecipijane radością «wiersze podarowane», Warszawa 1994, str. 8 Do góry Powrót do Niedziele zwykłe Powrót do Linki 5 NZ rok C: Ewangelia: Łk 5, 1 – 11; Słowo Boże Nauczanie z łodzi. 1 Pewnego razu – gdy tłum cisnął się do Niego, aby słuchać słowa Bożego, a On stał nad jeziorem Genezaret –2 zobaczył dwie łodzie, stojące przy brzegu; rybacy zaś wyszli z nich i płukali Wszedłszy do jednej łodzi, która należała do Szymona, poprosił go, żeby nieco odbił od brzegu. Potem usiadł i z łodzi nauczał tłumy. Konrad Witz Cudowny połów ryb Obfity połów 4 Gdy przestał mówić, rzekł do Szymona: «Wypłyń na głębię i zarzućcie sieci na połów!».5 A Szymon odpowiedział: «Mistrzu, całą noc pracowaliśmy i niceśmy nie ułowili. Lecz na Twoje słowo zarzucę sieci».6 Skoro to uczynili, zagarnęli tak wielkie mnóstwo ryb, że sieci ich zaczynały się Skinęli więc na wspólników w drugiej łodzi, żeby im przyszli z pomocą. Ci podpłynęli; i napełnili obie łodzie, tak że się prawie Widząc to Szymon Piotr przypadł Jezusowi do kolan i rzekł: «Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiek grzeszny».9 I jego bowiem, i wszystkich jego towarzyszy w zdumienie wprawił połów ryb, jakiego dokonali;10 jak również Jakuba i Jana, synów Zebedeusza, którzy byli wspólnikami Szymona. Lecz Jezus rzekł do Szymona: «Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił».11 I przyciągnąwszy łodzie do brzegu, zostawili wszystko i poszli za Nim. Refleksja Wacław Oszajca Taniec Zorby pomiędzy winnicą a morzemna kamienistej plażyporwałeś mnie Panie do tańca moje ręce na Twoich barkachTwoje ręce na moich barkachraz Ty chodzisz po moich śladachraz ja chodzę po Twoich śladach coraz szybszy rytm muzykii coraz głośniejszy śmiechTwój i mój „…Ty za blisko, my za daleko…”, Lublin 1985, str. 98 Beata Obertyńska * * *Zgasły łuny na wzgórzach… Zmierzcha już. Wiatr Brzeg ku mnie. Tamten po wodzie podchodzi……Choć wskazałeś mi głębię – na dnie mojej łodzinie zapuszczona w porę leży sieć… Jest pusta… «Grudki kadzidła», Kraków 1987, str. 101 Beata Obertyńska * * *Gdzież pójdę? O skraj czyjej mam się szaty zahaczyć?Czyj cień, gdy padnie na mnie, uleczy mnie, pocieszy?Chorzy mają pierwszeństwo i śmielsi są. Z w mej łodzi, Panie. Widzisz, żem człowiek grzeszny! «Grudki kadzidła», Kraków 1987, str. 66 Janusz Pasierb Powołanie pytasz czy zostałeś wezwany jesteś prosty i jasnytu ciemność w południenie wiem czy jesteśskaleczony przez aniołaugryziony przez wężanaznaczony nie wiem czy zostałeś wybrany nie widzę rany «Wiersze religijne», Poznań – Warszawa 1983, str. 7 Do góry Otwórz, Panie, nasze serca, abyśmy uważnie słuchali słów Syna Twojego. Wideo na niedzielę: O. Paweł Krupa i przedstawiają «Boskie Słowa» Jaki to ma sens – wychodzić na godzinę przed skończeniem pracy i najmować ludzi? To nie jest normalne. No właśnie, bo też nie chodzi tu o zatrudnienie w winnicy. Tu chodzi o zbawienie. Do końca, do ostatniej godziny, będzie nam Bóg proponował: „Przyjdź do mojej winnicy, wejdź do mojego Królestwa, przyjmij moje zaproszenie”. Nie zazdrośćmy, nie ustawiajmy hierarchii, kolejeczek, wchodźmy – obojętnie kiedy przyjdzie do nas zaproszenie – wchodźmy do tego Królestwa, bo nagrodą jest sam Bóg, On – cały. Nagrania kazań na niedzielę: Komentarze z miesięcznika „W drodze”: Daj się nająć Jakub Bluj OP Iz 55, 6-9 • Ps 145 • Flp 1, 20c-24. 27a • Mt 20, 1-16a Jest coś przewrotnego w zabawie w podchody: jedna grupa ucieka i się ukrywa, ale jednocześnie celowo zostawia ślady, wskazówki, tak aby ci, którzy idą za nią, ją znaleźli. Żeby zabawa była udana, uciekający muszą chcieć, żeby ich znaleźć. Czy Bóg się bawi z nami w podchody? A może to my bawimy się z Nim? Prorok Izajasz pisze, żeby szukać Pana, kiedy pozwala się znaleźć, ale chwilę później dopowiada, na czym to szukanie Boga ma polegać – na odwróceniu się od zła. Po to, aby otrzymać miłosierdzie i przebaczenie. Być może już się przyzwyczailiśmy do tych słów, a to chyba źle, bo nie uderza nas, jak nieoczywiste są to prawdy, jak trudne do zrealizowania przez nas. Całe szczęście, że Jego sposób myślenia i działania różni się diametralnie od naszego. Przypowieść o gospodarzu najmującym do pracy w winnicy słyszeliśmy już tyle razy, że jesteśmy z nią oswojeni: to ta o „pracownikach ostatniej godziny”, czyli tych, którym rzutem na taśmę udaje się wejść do Królestwa Bożego. A przecież w całej opowieści punkt ciężkości położony jest nie na pracowników, ale na pracodawcę. Możemy więc zadać proste pytanie: Dlaczego tyle razy wychodzi na rynek? Oczywiście chce nająć robotników do swojej winnicy, czyli to on jest tym, który szuka. Izajaszowe znalezienie Boga polega na tym, aby dać się Jemu znaleźć i dać się nająć. Nie oznacza to, że mówimy o powrocie do wiary, ale o pozwoleniu, żeby dać się dotknąć i przeniknąć Bożemu miłosierdziu. Ci, którzy pracowali najdłużej, przyjęli zapłatę, a później szemrali. Ta postawa była charakterystyczna dla Ludu Wybranego podczas wędrówki przez pustynię. Mateusz w całej ewangelii używa tego czasownika tylko raz, właśnie po to, aby podkreślić, że brak wdzięczności jest tym, co najczęściej zamyka nam drogę do Królestwa. Całe szczęście, że to Królestwo w osobie Jezusa przychodzi do nas i mówi: „Przyjacielu, nie czynię Ci krzywdy”. Obyśmy w to wierzyli! Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko Wyścigi Tomasz Gaj OP Iz 55, 6-9 • Ps 145 • Flp 1, 20c-24. 27a • Mt 20, 1-16a Kto zajmie najlepsze miejsce? Kto będzie miał lepsze wyniki w nauce i lepszą pracę? Kto więcej zarobi? Kto napisze więcej artykułów? Kto stanie na najwyższym podium? Wyścig szczurów trwa. Rywalizujemy nawet w świętych zajęciach takich jak modlitwa. Kiedyś rozmawiałem z człowiekiem, którego zmartwieniem nie było to, że źle się modli, ale że nie modli się tak dobrze, jak inni. Wiele naszych smutków i radości wypływa z porównywania się z innymi. Dążymy do wyznaczonych celów, ale nieustannie kątem oka sprawdzamy, jak wypadamy na tle innych. Inni, zamiast stawać się naszymi braćmi, stają się rywalami, których trzeba wyeliminować. Próbujemy ciągle udowadniać naszą wartość, skacząc coraz wyżej i osiągając więcej niż inni, bo myślimy, że zależy ona od tego, co umiemy, ile posiadamy i jak wysoko stoimy na podium. Co mówi nam dzisiejsza ewangelia? Jaka jest dobra nowina dla nas, którzy ciągle uczestniczymy w wyścigu szczurów? W królestwie Bożym nie ma bezrobocia. Wszyscy mogą być zatrudnieni, jeśli tylko wykazują chęć pracy. Dla każdego znajdzie się zajęcie na miarę jego możliwości i umiejętności. Każdy zaangażowany robotnik dostanie takie samo wynagrodzenie – pełnię królestwa. Ci, którzy przyszli wcześniej, mogą się dłużej cieszyć z przebywania w domu Bożym, którego obrazem jest winnica. Nigdy nie jest za późno na nawrócenie. Możesz być zatrudniony nawet wówczas, jeśli wydaje ci się, że się spóźniłeś i nikt cię już nie chce. Bóg wykorzysta twoje talenty bez względu na późną porę. Bóg jest dobry dla wszystkich. Dopóki widzisz w Bogu tylko właściciela, który chce wycisnąć z pracowników jak najwięcej po jak najniższej cenie, stajesz się zgorzkniały, rozczarowany i zazdrosny o ludzi, z którymi przebywasz. Bóg nie stoi przed tablicą wyników i nie sprawdza naszych osiągnięć. Nie prowadzi też rankingu, kto jest lepszy, a kto gorszy, ale każdego z nas obdarza pełnią swej miłości. Właściciel winnicy jest przede wszystkim ojcem, który nie porównuje synów, ale tak jak w przypowieści o synu marnotrawnym opuszcza przyjęcie i wychodzi przywitać zarówno młodszego, jak i starszego syna. Bóg patrzy na nas jak na szczęśliwą rodzinę, w której każde dziecko, bez względu na to, ile zrobiło, jest tak samo kochane. Liczy się nie efekt, ale chęć do pracy. Nie znaczy to, że nasze staranie jest nieważne i bez względu na to, co zrobimy Bóg i tak nas obdarzy zbawieniem. Zbawienie jest darem Boga. Od nas zależy jedynie chęć współpracy. Kłótnie w królestwie Bożym Mateusz Przanowski OP Iz 55, 6-9 • Ps 145 • Flp 1, 20c-24. 27a • Mt 20, 1-16a Ostatnio rozmawiałem z księżmi, którzy przekonywali mnie, że zakonnicy mają łatwiej, gdyż często nie mają na głowie parafii i właściwie to nie wiadomo, co robią. Zacząłem wymieniać nasze różne zaangażowania i nagle zdałem sobie sprawę z absurdalności tej logiki. Stare zakony podśmiewają się z nowych i odwrotnie, członkowie jednych grup charyzmatycznych mają coś za złe innym grupom, czytelnicy jednej katolickiej gazety nie cierpią innych katolickich gazet itp. W świetle dzisiejszej Ewangelii możemy zapytać: Spieramy się o to, kto tak naprawdę zasłużył na większą nagrodę od Boga? Czy to nie jest komiczne w królestwie Bożym? Czy zamiast denerwować się pytaniami, kto ma lepiej albo łatwiej, nie powinniśmy się zająć swoim powołaniem? Jakże inaczej wyglądałaby moja rozmowa z tymi księżmi, gdybyśmy raczej zastanowili się nad tym, co możemy zrobić, by być lepsi tam, gdzie jesteśmy. W królestwie Bożym są tacy, którzy od dzieciństwa są dobrymi katolikami, są też tacy, którzy nawrócili się późno, a nawet tacy, którzy się nawracają na łożu śmierci. Kto ma lepiej, a kto gorzej? Nie ma głupszego i bardziej pogańskiego pytania. Królestwo Boże to nasza wspólna sprawa, nasze wspólne dobro. Całe dobro, które otrzymuję, należy też do Ciebie, podobnie jak całe Twoje duchowe dobro jest moje. Chrystus ostrzega nas też przed zazdrością. Zazdrość często przebiera się w kostium sprawiedliwości. Nie potrafimy się przyznać, że zazdrościmy komuś powodzenia w życiu i szczęścia, a czasem i Bożej łaski. Dlaczego jest tak, że są ludzie ode mnie zdolniejsi, mądrzejsi, trafnie odczytujący Boże drogi? Czy idealna sprawiedliwość nie powinna wyglądać tak, że wszyscy będą tacy jak ja, będą nosić te same ciężary i te samy kłopoty, tę samą „spiekotę dnia”? Jezus naucza nas dzisiaj, że w królestwie Bożym nie ma miejsca na zazdrość, a powinno w nim panować zdumienie i bezinteresowna radość z piękna, zdolności i talentów naszych bliźnich. Wszyscy pracujemy w tej samej winnicy Boga, a Bóg daje każdemu tak, jak chce, według swojej mądrości i dobroci. Co jest skutkiem zazdrości? To wręcz trywialne, ale jest nim niezdolność do dostrzegania tego, co się od Boga dostaje. Ci, którzy otrzymali po denarze, zajęli się rozliczaniem innych, zamiast cieszyć się z zarobionych zgodnie z umową pieniędzy. Dzisiejsza Ewangelia stanowi wezwanie nas wszystkich, tych bardziej utrudzonych i tych mniej, tych, którym się lepiej powodzi, i tych, którym gorzej, do dziękczynienia Bogu za Jego niepojętą hojność. 20 września 2014, 17:34 zespół redakcyjny serwisu WWW - Wszystkim, wszędzie i na wszelkie sposoby.

kazanie na 5 niedzielę zwykłą rok a